Imię żeńskie na W

  • Polskie imię od łac. Victoria – zwycięstwo.

  • Od gr. Berenikē; w wielu krajach jako Veronica.

  • Stare słowiańskie; znane z legendy o Wandzie.

  • Słowiańskie, od Wielisławy – „wielka sława”.

  • Zdrobnienie od Wioletty; bywa samodzielne.

  • Od łac. viola – fiołek; popularne w Polsce.

  • Dawne słowiańskie: „ta, co włada sławą”.

  • Od łac. Valerius; znaczy „silna, zdrowa”.

  • Zdrobnienie Wiesławy; używane na co dzień.

  • Wariant Wioletty; od „viola” – fiołek.

  • Żeński od Wacław; dawne słowiańskie imię.

  • Polski wariant Vanessa; modne od lat 90.

  • Polskie; nosiła je noblistka Wisława Szymborska.

  • Od łac. Valentina; znaczy „silna, zdrowa”.

  • Zdrobnienie Wiktorii; dziś też jako imię.

  • Polska forma Vera, od 'wiary'. Popularne w PL.

  • Zdrobnienie od Władysławy. Słowiańskie korzenie.

  • Zdrobnienie od Wiktorii; bardzo modne w Polsce.

  • Pieszczotliwe od Weroniki/Wery; używane w PL.

  • Zdrobnienie od Wandy. Bohaterka polskiej legendy.

  • Polski wariant Vanessa. Popularne od lat 90.

  • Zdrobnienie od Wiesławy; potoczne, lecz powszechne.

  • Bułg. Vanya (Wania): żeńskie od Ivana; używane.

  • Możliwa żeńska forma od imienia Waldemar; rzadkie.

  • Władka
  • Weronik
  • Walencja
  • Wirginia
  • Włodzimiera
  • Waleriana
  • Witolda
  • Wioletka
  • Weronka
  • Walia
  • Wendy
  • Wiera
  • Władimira
  • Wicia
  • Weronika sowa
  • Wincenta
  • Wiktoryna
  • Wojciecha
  • Włodzia
  • Wiktorka
  • Werona
  • Wenus
  • Warcisława
  • Włodka
  • witek
  • Wilma
  • Więcława
  • Weronika w majtki sika
  • Wenecja
  • wariatka
  • Walkiria
  • wujek
  • wiol
  • Wie

Słowa na liście Imię żeńskie na W pochodzą od graczy gry słownej Państwa Miasta.