Słowo kończące się na O na U
Ucho to część ciała służąca do słyszenia.
UFO oznacza niezidentyfikowany obiekt latający.
Udo to część nogi znajdująca się między biodrem a kolanem.
Uno to popularna gra karciana dla całej rodziny.
UPO to urzędowe poświadczenie odbioru dokumentu.
Umbro to znana marka odzieży i sprzętu sportowego.
Uomo po włosku oznacza mężczyznę lub człowieka.
Urwisko to stromy, skalisty brzeg lub zbocze.
Uroczo opisuje coś miłego i pełnego uroku.
Udało to forma czasownika oznaczająca powodzenie.
Urszulo to forma wołacza imienia Urszula.
Upadło oznacza, że coś przestało stać.
Umarło oznacza zakończenie życia przez istotę.
Ulico to forma wołacza rzeczownika ulica.
Ubranko to niewielki lub dziecięcy strój.
Ubogo opisuje skromne lub niedostatnie warunki.
Ukończono oznacza pomyślne zakończenie pracy.
- uzdrowisko
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
Przysłówek „ulgowo”, kończy się poprawnie na „o”
„Ugodowo” – przysłówek, ładne końcowe „o”
„Uzo” – anyżówka z Grecji, polski zapis z „o”
To poprawne polskie słowo oznaczające przedmiot.
„Urodzinowo” – przysłówek, kończy się na „o”
Rzeczownik abstrakcyjny, piękne „o” na końcu
Przysłówek od „ustawowy”, eleganckie „o” na końcu
To dopuszczalna forma nazwy własnej.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
Przysłówek „umysłowo”, np. umysłowo chory.
Czas przeszły „ulepiono”, np. „ulepiono bałwana”.
Czas przeszły „ukryto”, bezosobowa forma czasownika.
Czas przeszły „ukradziono”, forma bezosobowa.
Czas przeszły „uwalono”, pot. „obalono, przewrócono”.
To poprawna polska forma czasownikowa.
Potoczne „urodo” od „uroda”, np. „hej urodo!”.
Rzeczownik „uroczysko”, miejsce w lesie, stare słowo.
- uwolniono
Czas przeszły „uwielbiano”, forma bezosobowa.
Może być imię „Urno” lub nazwisko obce.
Czas przeszły „ulało”, np. „komuś się ulało”.
Czas przeszły „ustanowiono”, oficjalny styl.
Czas przeszły „ułożono”, np. „ułożono klocki”.
Czas przeszły „uległo”, np. „uległo zniszczeniu”.
Czas przeszły „ukarano”, bezosobowe, język urzędowy.
Czas przeszły „ustalono”, np. „ustalono termin”.
Forma „umówiono” od „umówić”, poprawne „o” na końcu.
To poprawna polska forma czasownikowa.
Od „ujść”, „uszło” – poprawna forma z końcowym „o”.
„Uratowano” – czas przeszły bezosobowy, końcówka „o”.
To poprawna polska forma rzeczownika.
Forma „uleciało” od „ulecieć”, poprawne zakończenie „o”.
„Ukuło” – od „ukłuć”, poprawne słowo na „o”.
Imiesłów „udowodniono” od „udowodnić”, kończy się na „o”.
„Uważano” – bezosobowa forma czasownika, poprawne „o”.
„Usunięto” – forma bezosobowa, jasno kończy się „o”.
Przysłówek „ustrojowo”, w całości zakończony na „o”.
„Ustko” – potocznie o miejscowości Ustka, kończy się na „o”.
„Urozmaicono” – poprawna forma, ostatnia litera „o”.
„Uproszczono” – imiesłów zakończony na „o”.
Przysłówek „unikatowo”, normalne polskie słowo na „o”.
„Umiało” – forma czasu przeszłego, kończy się „o”.
To poprawna polska forma przymiotnika.
„Ukoronowano” – bezosobowa forma, poprawne zakończenie „o”.
Czas przeszły „układać”, poprawnie kończy się na „o”.
To dopuszczalna forma nazwy własnej.
Forma „udawać” w czasie przeszłym, prawidłowe „-no”.
Imiesłów od „ubezpieczyć”, poprawna forma z „-o”.
Forma od „upośledzić”, czas przeszły bezosobowy.
To polska forma czasownika oznaczająca zakończone polowanie.
Termin anatomiczny, część tarczy, z greki „umbo”.
Forma czasownika „ulubić”, stylowo rzadka, ale poprawna.
Przymiotnik od „urlop”, np. klimat urlopowo luźny.
Forma „ukoić” w czasie przeszłym, poprawne „-ono”.
„Unio” łac. „jeden”, też nazwa rodzaju małży.
Od „ulokować”, forma bezosobowa, końcówka „-ano”.
Potoczne zdrobnienie od „ulica”, np. „na ulko”.
Słowa na liście Słowo kończące się na O na U pochodzą od graczy gry słownej Państwa Miasta.