Słowo kończące się na K na A
Prawdziwe polskie słowo, kończy się na „k”.
Popularne imię w Polsce, kończy się na „k”.
Zwykłe polskie słowo (szał), kończy się na „k”.
Imię w polszczyźnie (od Antoni), kończy się na „k”.
Chemiczna nazwa w polskim, kończy się na „k”.
Powszechne słowo w polskim, kończy się na „k”.
Imię używane w Polsce, kończy się na „k”.
Nazwa trunku w polszczyźnie, kończy się na „k”.
Polskie słowo na kurtkę, kończy się na „k”.
Rzeczownik pospolity w polskim, kończy się na „k”.
Popularny likier w polszczyźnie, kończy się na „k”.
Poprawna forma dopełniacza liczby mnogiej, kończy się na „k”.
Zdrobnienie od „ananas”; słowo kończy się na „k”.
Powszechne polskie słowo, poprawnie kończy się na „k”.
Prawdziwe polskie słowo, poprawnie kończy się na „k”.
Nazwa trucizny, chemiczny związek na „-nik”.
Rzeczownik „akademik”, budynek lub naukowiec.
Nazwa ludu prekolumbijskiego, poprawna forma.
Poprawne polskie słowo, kończy się na „k”.
Nazwa własna/imię biblijne, zapis kończy się „k”.
Zdrobnienie od „anioł”, gramatycznie na „k”.
Zdrobnienie od imienia Andrzej, końcówka „ek”.
Rzadkie, ale poprawne – osoba uprawiająca akrobatykę.
Środowiskowe określenie osoby z anoreksją, na „k”.
Potoczne określenie Amerykanina, słowo kończy się „k”.
Nazwa leku/substancji chemicznej, kończy się „k”.
Zdrobnienie od imienia Adam, typowe polskie na „k”.
Spójnik/przysłówek, pisany do „k” na końcu.
Zdrobnienie od „amor”, na „ek”, więc kończy się „k”.
Osoba od akustyki (zawód), wyraz kończy się „k”.
Nazwa oceanu, w polskim zapisie na „k”.
Zdrobnienie od „aparat”, zapis poprawny na „k”.
Zdrobnienie od imienia Artur, poprawnie na „k”.
Nazwa morza, polska forma „Adriatyk” kończy się „k”.
Zdrobnienie od imienia Adrian, kończy się literą „k”.
Zdrobnienie od „akumulator”, pisane do „k”.
Zdrobnienie od „abażur”, poprawne, kończy się „k”.
Zdrobnienie od imienia Artur, potoczne, na „k”.
Rzeczownik osobowy, osoba z alergią, poprawny zapis na -k
Oznacza osobę o poglądach agnostycznych, poprawne
Nazwa miejsca rozrywki wodnej, polski zapis na -k
Zdrobnienie od „agent”, potocznie używane, kończy się na -k
Osoba szukająca zwady, rzeczownik osobowy na -k
Osoba chorująca na astmę, poprawny rzeczownik na -k
Zdrobnienie od „anyż”, małe ziarenko, końcówka -ek
Mieszkaniec Afryki, poprawny etnonim z końcówką -czyk
Pies o tym imieniu, klasyczne polskie psie imię na -k
Potoczne określenie urwisa, łobuziaka, poprawne słowo
Zdrobnienie od „ananas”, mały ananas, kończy się na -k
Mieszkaniec Austrii, poprawny rzeczownik osobowy na -k
Zdrobnienie od „Arab”, potocznie o Arabie, zapis na -k
Zdrobnienie od „aparat”, np. mały aparat, kończy się na -k
Stare słowo na beczułkę z piwem lub winem, końcówka -ek
Zdrobnienie od „autobus”, np. mały autobus, poprawne
Mieszkaniec Argentyny, poprawny etnonim na -czyk
Odmiana kawy typu arabica, polski zapis „arabik”
Rzeczownik „alchemik”, osoba od alchemii.
„Albańczyk” – mieszkaniec Albanii.
„Autystyk” to potocznie osoba z autyzmem.
„Autentyk” – oryginał, nie kopia.
„Australijczyk” – mieszkaniec Australii.
„Asnyk” – nazwisko poety Adama Asnyka.
„armaniak” – żart. fan marki Armani.
„Akwarelek” – zdrobnienie od „akwarela”.
„aktorek” – zdrobnienie od „aktor”.
„Agrafek” – zdrobnienie od „agrafka”.
„Adresik” – potoczne, mały/prywatny adres.
„Anek” – imię, zwykle zdrobnienie od Aneta.
Poprawny rzeczownik, potocznie o alkoholu.
Rzeczownik „akt”, np. akt prawny lub sztuki.
Mała zapinka do papieru lub ubrań, zwykły rzeczownik.
Słowa na liście Słowo kończące się na K na A pochodzą od graczy gry słownej Państwa Miasta.