Słowo kończące się na K na E
Nazwa miasta w Polsce, kończy się na k.
Imię męskie w języku polskim, kończy się na k.
Zawód, znane słowo po polsku i kończy na k.
Zdrobnienie od ekler, poprawne i kończy na k.
Zdrobnienie imienia Edward, kończy się na k.
Znana marka księgarni w Polsce, kończy się na k.
Słowo potoczne (napój lub zawód), kończy się na k.
Zdrobnienie od ekran, naturalne i kończy na k.
Termin literacki (autor epiki), kończy się na k.
Gatunek wiersza, poprawne polskie słowo na k.
Odmiana od epoka (dopełniacz lm.), kończy się na k.
Specjalista od etyki, polskie słowo na k.
Zwyczajne polskie słowo, oczywiście na k.
Zdrobniała forma „elf”, poprawne, kończy się na „k”.
Realne słowo, kończy się na „k”, np. „ekonomik hotelarski”.
Rzeczownik „elektronik”, zawód, kończy się na „k”.
Zdrobniała forma imienia Emil, „Emilek”, kończy się na „k”.
Rzeczownik od „estetyka”, osoba ceniąca piękno.
Fikcyjny lud z „Gwiezdnych wojen”, nazwa własna.
Wyznawca ewangelicyzmu, poprawne polskie słowo.
Osoba cierpiąca na epilepsję, termin medyczny.
Z „Entliczek pentliczek”, żartobliwe słowo Brzechwy.
Zdrobnienie od „elegant”, potoczne i zrozumiałe.
Zdrobnienie imienia „Ema”/„Emil”, funkcjonuje w PL.
Zdrobnienie od „elementarz”, mała książeczka.
Osoba lub rzecz egzotyczna, normalne polskie słowo.
Mieszkaniec Estonii, poprawny demonym.
Mieszkaniec/obywatel Europy, rzeczownik osobowy.
Osoba towarzyska i otwarta, psychologiczne pojęcie.
- Eklektyk
Zdrobnienie imienia Eryk, używane w mowie potocznej.
Mieszkaniec Ekwadoru, poprawna forma w polszczyźnie.
Osoba w stanie euforii, rzadkie, ale poprawne.
Potoczne określenie funkcjonariusza SB w PRL.
Zdrobnienie imienia „Ena/Enio”, brzmi naturalnie po polsku.
Polski rzeczownik, wyznawca empiryzmu filoz.
Osoba skupiona na sobie, typ charakteru
Zdrobniałe imię Epek, potoczne, poprawne
Historycznie: działacz endecji, narodowiec
Odmiana od „Ewa” w dopełniaczu, kończy się na „k”
Zjawisko będące skutkiem przyczyny
Zdrobniałe imię od Ewa, popularne w PL
Potoczne: ktoś ma „eureka moment”, Eurek
Litera „R” czytana jako „erka”, poprawne
Imię męskie skandynawskie, zapis kończy się na k
Zdrobniała forma imienia Eryk, końcówka -ek
Nazwa litery M wymawianej „emka”
Nazwa litery L wymawianej „elka”
Zdrobnienie od „Ekwador”, zakończone na „ek”.
Słowa na liście Słowo kończące się na K na E pochodzą od graczy gry słownej Państwa Miasta.