Słowo kończące się na K na P
Pospolite słowo; na końcu litera 'k'.
Nazwa narodowości; kończy się na 'k'.
Codzienne słowo; końcówka to 'k'.
Rzeczownik pospolity, finał to litera 'k'.
Znane słowo; ostatnia litera to 'k'.
Nazwa koloru kart; kończy się na 'k'.
Poprawne słowo (puk włosów); końcówka 'k'.
Poprawny rzeczownik; kończy się na 'k'.
Zwierzę; słowo kończy się literą 'k'.
Imię męskie; poprawne, na końcu 'k'.
Prawdziwe słowo; ostatnia litera to 'k'.
Przedmiot szkolny; końcówka to 'k'.
Znany wyraz; koniec na literę 'k'.
Zdrobniałe imię; poprawne, kończy się na 'k'.
Rzeczownik; wyraz kończy się na 'k'.
Potoczne słowo na wiązkę, np. pęk kluczy.
Potoczne określenie osoby nadużywającej alkoholu.
Tradycyjne ciasto korzenne, znane zwłaszcza w Toruniu.
Krótki, wysoki dźwięk, np. pisk opon.
Mały płot lub też ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych.
Zapakowany przedmiot, pakunek to po prostu paczka.
Przybór szkolny na długopisy i ołówki.
Część ciała na brzuchu, blizna po pępowinie.
Mały element gry planszowej, poruszany po planszy.
Rzeźba upamiętniająca osobę lub wydarzenie historyczne.
Luźne ziarna mineralne, składnik plaż i pustyń.
Urządzenie do pieczenia w kuchni, zwykle w zabudowie.
Dzień tygodnia, często kojarzony z początkiem weekendu.
Wyraz dźwiękonaśladowczy, np. pyknięcie zapalniczki.
Mały kawałek papieru, np. papierek po cukierku.
Zdrobnienie imienia Paweł, popularne w Polsce.
Cienka smuga światła, np. promyk słońca nadziei.
Obraźliwe, ale istniejące słowo na prostą, niekulturalną osobę.
„Palnik” – część urządzeń grzewczych, np. kuchenki gazowej.
„Placek” – ciasto pieczone, też placki ziemniaczane.
„Panek” – nazwisko i zdrobnienie od „pan”.
„Punk” – subkultura muzyczna, utrwalone słowo w polszczyźnie.
„Pryk” – potocznie o starszym mężczyźnie, żartobliwie.
„Paluszek” – cienka przekąska lub mały palec.
„Popek” – nazwisko/pseudonim, poprawna nazwa własna.
„Pomidorek” – zdrobnienie od pomidor, np. mały pomidor.
„Polityk” – osoba zajmująca się polityką zawodowo.
„Pajacyk” – zabawka lub postać w cyrkowym stroju.
„Pułk” – jednostka wojskowa w strukturze armii.
„Pałąk” – wygięty element konstrukcji, np. pałąk słuchawek.
„Puszek” – zdrobnienie od puch; też imię dla kota.
„Pisklak” – młode ptaka, np. kurczak tuż po wykluciu.
„Prosiak” – potocznie o młodej świni, małym wieprzku.
„Przemek” – popularne zdrobnienie imienia Przemysław.
Rzeczownik, typ małego parostatku, potocznie ok.
Zdrobnienie od pantofel, mały but lub butek.
Mały płomień ognia, także metaforycznie.
Cienki kawałek czegoś, np. śniegu lub płatków.
Słupek, kołek w ziemi, klasyczne polskie słowo.
Ten, kto pływa; też typ sportowca, poprawne.
Nazwisko/portal, w polszczyźnie przyjęta forma.
Poprawne słowo po polsku, kończy się na „k”.
Sproszkowana substancja, np. do prania.
Potoczne określenie psa, pieszczotliwe.
Mała zmiana na skórze, łagodna grudka barwnikowa.
Zdrobnienie od ptak, mały ptaszek, potocznie.
Ponury człowiek, gderliwiec; znane z baśni.
Maskotka wypchana pluszem, popularna zabawka.
W chemii i matematyce: element pierwiastka.
Policzek, część twarzy; forma gwarowa/potoczna.
- Plusk
Dźwięk pstryknięcia palcami, przełącznikiem.
Polskie miasto nad Wisłą, nazwa własna.
Narzędzie do piłowania, np. metalu czy paznokci.
Zdrobnienie od „piłkarz”, też stół do gry w piłkarzyki.
Mały pień drzewa; reszta po ścięciu pnia.
Osoba wykonująca zawód prawniczy, np. adwokat.
Zdrobnienie od „pompon”; mały ozdobny pompon.
Warzywo korzeniowe, też nazwisko; dawniej popularne.
Zeszyt do zapisków wspomnień, sekretów, przeżyć.
Stożkowy znacznik drogowy; też dawniej sługa.
Pocisk to ładunek miotany z broni palnej lub armatu.
Pień bez korzeni, pozostałość po ścięciu drzewa.
Potocznie „plastik” = tworzywo sztuczne, dobre „k”.
Ozdobny pierścień z oczkiem, noszony na palcu ręki.
Polskie nazwisko, znane m.in. z filmu „Sami swoi”.
Historycznie niższy sługa/robotnik rolny na wsi.
Ogrodzony wybieg dla koni lub bydła, tor do jazdy.
Słowa na liście Słowo kończące się na K na P pochodzą od graczy gry słownej Państwa Miasta.